Volkstrauertag in Warschau

 Bild vergrößern (© Krzysztof Stępkowski)

Botschafter Nikel sprach zum Volkstrauertag in der Kathedrale der polnischen Streitkräfte in Warschau.

-Es gilt das gesprochene Wort-

Sehr geehrte Damen und Herren,
Szanowni Państwo,

w tym roku także spotykamy się z okazji Dnia Żałoby Narodowej w Katedrze Polowej Wojska Polskiego, aby wspólnie oddać hołd ofiarom wojen i przemocy totalitarnej. To bardzo ważne, że uroczystość ta może odbyć się w tak szczególnym dla narodu polskiego miejscu pamięci narodowej. Dziękuję serdecznie wszystkim osobom, które to umożliwiły. Bardzo doceniamy ten gest. W obliczu trudnej historii ostatnich stuleci wspólne upamiętnienie zmarłych w tym miejscu nie jest wcale rzeczą oczywistą. Świadczy ono o mocnym fundamencie bliskich więzi, o zażyłości i pojednaniu ludzi po obu stronach Odry.

 

Chciałbym także szczególnie podziękować wszystkim przedstawicielom państwa polskiego i społeczeństwa oraz moim koleżankom i kolegom z korpusu dyplomatycznego. Państwa udział w dzisiejszej uroczystości to ważny znak.

 

Polska pod okupacją niemiecką podczas drugiej wojny światowej doświadczyła niewyobrażalnych krzywd. My – Niemcy – zawsze poczuwaliśmy się do odpowiedzialności za zbrodnie, które zostały popełnione przez Niemców i w imieniu Niemiec, i tak będzie również w przyszłości.

 

Die heutige Feier sehen wir im Zeichen der Aussöhnung im christlichen Geiste. Die polnischen Bischöfe haben es uns schon 1965 vorgemacht, indem sie uns die Hand gereicht haben. Gerade kürzlich haben einige Bischöfe wieder daran erinnert, dass Aussöhnung im Geiste Christi keine Frage der politischen Konjunktur ist.

 

Meine Damen und Herren,

in Deutschland gedenken wir heute der Millionen Soldaten aller Nationen, die in den vergangenen Kriegen gefallen sind. Wir trauern auch um diejenigen, die in den aktuellen Konflikten oder in Auslandseinsätzen ihr Leben ließen.

Wir gedenken der unzähligen zivilen Opfer, insbesondere der Frauen und Kinder, die unter Krieg, Hunger und Krankheit gelitten haben, die schweres Leid erfuhren.

 

Wir gedenken der Opfer der nationalsozialistischen Verbrechen, der Menschen, die in die deutschen Vernichtungslager in Polen deportiert wurden, der Zwangsarbeiter und der Millionen von Ermordeten.

 

Hier in Warschau gedenken wir in besonderer Weise der polnischen Opfer von Krieg und Gewaltherrschaft:

 

-  Wir gedenken all jener, die durch den Angriff des nationalsozialistischen Deutschlands auf Polen seit dem 1. September 1939 zu Tode kamen,

- jener, die durch den alltäglichen Terror der Besatzer ihr Leben verloren,

- aller Opfer, die beim Ghetto-Aufstand 1943 und in den Vernichtungslagern getötet wurden,

- sowie all jener, die während des Warschauer Aufstandes im Jahre 1944 ihr Leben ließen.

 

Deutschland stand und steht zu seiner Verantwortung. Die moralische Verpflichtung, die sich aus dem Krieg ergibt, ist Teil deutscher Staatsräson. Seit inzwischen 72 Jahren hat Deutschland politisch, moralisch und finanziell sein Möglichstes getan, um seiner Verantwortung in größtmöglichem Umfang gerecht zu werden.

Die Geschichte dient uns allen zur Mahnung. Nie wieder, never again, plus jamais, nigdy więcej! Zukünftige Generationen dürfen nie vergessen, was Krieg und Gewaltherrschaft anrichten können.

In diesem Zusammenhang freue ich mich besonders, dass wieder Schüler der Willy-Brandt-Schule an der heutigen Feier teilnehmen.

 

Szanowni Państwo,

jakie wnioski powinniśmy dziś wyciągnąć z tragicznej historii? Ogólnie mogę wskazać trzy:

Po pierwsze:

Dzisiejszy dzień jest nie tylko dniem żałoby i pamięci o tym, co niewyobrażalne. To również dzień, który przestrzega nas, że pokój nie jest czymś oczywistym. Zaangażowanie na rzecz pokoju nie jest jedynie zadaniem polityki państwowej. Każdy z nas powinien wnieść swój wkład w zachowanie pokoju. Dlatego zwracam się do Państwa z prośbą o obronę praw człowieka na całym świecie, o okazywanie tolerancji i dążenie do sprawiedliwej równowagi pomiędzy odmiennymi interesami.

 

Po drugie:

Również pojednanie niemiecko-polskie nie jest dane raz na zawsze. Należy nad nim dalej nieprzerwanie pracować. Jeśli chcemy wyciągnąć właściwe wnioski z historii, musimy ze wszystkich sił angażować się na rzecz kontynuacji i pogłębiania niemiecko-polskiego pojednania. Musimy strzec i pielęgnować ten cenny skarb. Jeśli wspólnie stawimy czoła aktualnym wyzwaniom, wówczas nam się to uda.

 

Po trzecie:

Ofiary wojen światowych przestrzegają nas, abyśmy wspólnie chronili i nadal rozwijali projekt europejski. Zjednoczona Europa jest zarazem klamrą i gwarantem, że wybujały nacjonalizm, który kilkakrotnie już sprowadził nieszczęście na narody naszego kontynentu, nie odrodzi się. Budujmy dalej wszyscy razem ten europejski dom, uczyńmy go odpornym na burze globalizacji.

Dajmy wszystkim mieszkańcom naszego kontynentu dobrą perspektywę życia w godności i dobrobycie.

Krótko mówiąc – nawet jeśli nie jest to łatwe, nie możemy dopuścić do tego, by ta ostoja pokoju w wolności i dobrobycie padła pod naporem populistów.

 

Ihnen allen wünsche ich einen Tag der Einkehr und Besinnung fernab von den Angelegenheiten des Tagesgeschäfts.

Es lebe die deutsch-polnische Aussöhnung. Es lebe die europäische Einigung.

Niech żyje pojednanie niemiecko-polskie. Niech żyje integracja europejska.

 

Möge Gott Sie alle schützen.

Niech Bóg ma wszystkich Państwa w swojej opiece.


Warschau, den 19. November 2017